Perbedaan antara sebutan bahasa Melayu basahan dan bahasa Indonesia

Dari Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Langsung ke: navigasi, cari

Bahasa Melayu basahan (yang dipakai sehari-hari) adalah bahasa Melayu yang dipergunakan sebagai bahasa lisan yang lazim dipergunakan di daerah setempat. Perbedaan yang dimaksud pada artikel ini bukanlah perbedaan kosakata antara bahasa Melayu dan bahasa Melayu di Indonesia (bahasa Indonesia), namun perbedaan cara penyebutan orang Semenanjung Malaysia dan Indonesia untuk perkataan yang sama

Seperti bahasa-bahasa lain, bahasa Melayu colloquial mempunyai banyak logat mulai dari dari Kelantan sampai dengan Betawi. Setiap logat memiliki cara pengucapannya sendiri-sendiri dan bisa dikenali dengan mudah oleh penutur ibu. Perbedaan antara bahasa Melayu basahan di Semenanjung Malaysia dan bahasa Melayu Indonesia terletak pada penyebutan suku kata terakhir akhir dan penyebutan huruf /r/.

Penyebutan vokal /a/ di akhir kata[sunting | sunting sumber]

Pada logat Semenanjung malaysia vokal /a/ dinaikan menjadi [ə] (e pepet pada kata emas). Sebagai contoh:

Perkataan Melayu tinggi yang mempunyai
huruf "a" di hujung.
Sebutan bahasa Melayu
Semenanjung Malaysia
Sebutan bahasa Melayu
Indonesia
apa apə apa
siapa siapə siapa
mana manə mana
bənda bəndə bənda

Pengguguran vokal /a/ ini disebabkan oleh pengaruh Johor-Riau yaitu piawai atau baku bagi bahasa Melayu yang digunakan oleh MABBIM. Walau bagaimanapun, sebutan sini dianggap sebagai sebutan basahan. Sebutan yang sebenarnya ialah sebutan baku.

Penyebutan vokal /u/ pada sukukata tertutup di akhir kata[sunting | sunting sumber]

Jika vokal /u/ diapit oleh dua konsonan dalam suku kata akhir, pengguna bahasa Melayu Semenanjung Malaysia selalu menurunkan bunyi /u/ tersebut menjadi [o]. Sebagai contoh:

Perkataan Melayu tinggi yang mempunyai
huruf "u" dalam suku kata akhir.
Sebutan bahasa Melayu
Semenanjung Malaysia
Sebutan bahasa Melayu
Indonesia
təlur təlor təlur
gəmuk gəmok gəmuk
takut takot takut
batuk batok batuk

Penyebutan konsonan /r/ di akhir kata[sunting | sunting sumber]

Logat Semenanjung Malaysia menggugurkan fonem /r/ di akhir kata.

Perkataan Melayu tinggi yang mempunyai
huruf "r" di hujung perkataan
Sebutan bahasa Melayu
Semenanjung Malaysia
Sebutan bahasa Melayu
Indonesia
kotor koto˞ kotor
hancur hanco˞ hancur
ekor eko˞ ekor

Penyebutan konsonan /r/ di batas akhir kata[sunting | sunting sumber]

Pengguguran fonem /r/ di batas suku kata juga dilakukan pada logat semenanjung Malaysia. Pengguguran bunyi ini tidak seharusnya dilakukan oleh penutur bahasa Melayu Semenanjung Malaysia namun kadang kala bunyi /r/ disebut terlalu lemah sehingga ia terdengar seolah-olah digugurkan.

Perkataan Melayu tinggi yang mempunyai
huruf "r" di sempadan suku kata
Sebutan bahasa Melayu
Semenanjung Malaysia
Sebutan bahasa Melayu
Indonesia
pərmainan pə˞mainan pərmainan
kərtas kə˞tas kərtas
tərduduk tə˞dudok tərduduk

Penyebutan vokal /i/ pada sukukata tertutup di batas akhir kata[sunting | sunting sumber]

Jika vokal /i/ diapit oleh dua konsonan dalam suku kata akhir, pengguna bahasa Melayu Semenanjung Malaysia selalu menurunkan bunyi /u/ tersebut menjadi [e] taling.

Perkataan Melayu tinggi yang mempunyai
huruf "r" di hujung perkataan
Sebutan bahasa Melayu
Semenanjung Malaysia
Sebutan bahasa Melayu
Indonesia
itik itek itik
cirit birit ciret biret cirit birit
piring pireng piring

Lihat pula[sunting | sunting sumber]