Lompat ke isi

Prasasti Salimar I

Dari Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas

Prasasti Salimar I adalah sebuah prasasti dari masa Kerajaan Medang yang ditemukan di kawasan Prambanan, kemudian dibawa ke Yogyakarta, dan saat ini disimpan di Museum Nasional Jakarta dengan nomor inventaris D.45. Prasasti ini merupakan bagian dari rangkaian prasasti yang saling berkaitan dengan Prasasti Salimar II, Prasasti Salimar III, dan Prasasti Salimar IV.

Bentuk prasasti ini berupa batu patok dengan bagian atas bulat memanjang dan bagian bawah berbentuk persegi empat. Tulisan pada prasasti menggunakan aksara Jawa Kuno dan bahasa Jawa Kuno, serta tertulis tahun (bertarikh) 802 Saka (880 M), pada masa pemerintahan Rakai Kayuwangi. Isi prasasti menyebutkan penetapan tanah sima di wilayah hutan Salimar oleh pejabat kerajaan, yakni pamgat balakas pu balahara. Aksara-aksara tersebut digoreskan mengelilingi batu berbentuk bulat panjang.

Om swasti saka warsa tita 802 kartika masa trtiya suklapaksa mawulu pahing soma wara tatkala sang pamgat balakas pu balahara manusuk sima ing alas ing salimar mehakan ikanang lmah ramanta i kanding kalang si wama gusti si daisi kndi patih si pinul si - i -ir kalima si -ka si dgi si tingkir si bu- gusti ing bulau si pupul parujar si panamuan si mala partaya sang pi----------- si mari si tiruan wariga galuh si tkir hulu air si -i si ru- tuhaburu si mahi si gu---------------si wahang tuhaalas hadyan si -kah si sampur si mandyus si -gang -----------hulu kuwu si - nj -l hulu wuatan si wallak

Referensi

[sunting | sunting sumber]
  • W.F. Stutterheim : Inscripties van Nederlandsch Indie, aflevering I (Kon. Bat. Genootschap van Kunsten en Wetenscappen, Batavia 1940), Oorkonde van Balitung uit 905 A. D. (Randoesari).