Djerv

Dari Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Archive-ugent-be-973E9242-B062-11E1-9EF1-99BDAAF23FF7 DS-375 (cropped)-derivative.jpg
Huruf Kiril Djerv
 
Cyrillic letter Djerv.svg
Nama:дѥрв
Alfabet Kiril
Huruf Bahasa Slavia
АА́А̀БВГҐ
ДЂЃЕÈЁЄ
ЖЗЗ́ЅИИ́Ѝ
ЙІЇЈКЛЉ
МНЊОŌПР
СС́ТЋЌУU dengan akut
ӮЎФХЦЧЏ
ШЩЪЫЬЭЮ
Я
Huruf non-Slavia
ӐА̄А̊А̃ӒӒ̄Ӕ
ӘӘ́Ә̃ӚВ̌ҒГ̑
Г̣Г̌ҔӺҒ̌ӶД̣
Д̆ӖЕ̄Е̃Ё̄Є̈Ӂ
ҖӜҘӞЗ̌З̱З̣
ԐԐ̈ӠӢИ̃ҊӤ
ҚӃҠҞҜК̣Ԛ
ӅԮԒӍӉҢԨ
ӇҤО́О̀О̆О̂О̃
ӦӦ̄ӨӨ̄Ө́Ө̆Ӫ
ҨԤР̌ҎҪС̣С̱
Т̌Т̣ҬУ̃Ӱ Ӱ́Ӳ
ҮҮ́ҰХ̣Х̱Х̮Х̑
ҲӼӾҺҺ̈ԦҴ
ҶӴӋҸҼҾЫ̆
Ы̄ӸҌЭ̆Э̄Э̇Ӭ
Ӭ́Ӭ̄Ю̆Ю̈Ю̈́Ю̄Я̆
Я̄Я̈ԜӀ
Huruf Kiril Kuno
ҀѺ
ОУѠѼѾ
ѢѤѦ
ѪѨѬѮ
ѰѲѴѶԘ
ԀԔԖԠԢ
Ҧ
ԂԄԈԊԌ
ԎԆԞ
ԪԬГ̧Г̄

Djerv (Kapital: Ꙉ, Kecil: ꙉ) adalah huruf dari Alfabet Kiril dan juga digunakan dalam Alfabet Kiril awal. Itu juga digunakan monumen Bahasa Serbo-Kroasia untuk melambangkan suara /dʑ/dan /tɕ/ (modern đ/ђ dan ć/ћ).[1] Itu ada dalam pengkodean Cyrillic Extended-B table sebagai U+A648 dan U+A649. Itu adalah basis dari huruf modern Ћ dan Ђ; yang pertama sebenarnya merupakan kebangkitan langsung dari djerv dan dianggap sebagai huruf yang sama.[1]

Djerv secara umum digunakan dalam Alfabet Kiril Bosnia, dimana itu adalah huruf yang resmi digunakan. Bila itu dikombinasikan dengan н dan л itu dilambangkan untuk suara /ɲ/ dan /ʎ/.

Reformasi dan penciptaan dari huruf Ћ dan Ђ[sunting | sunting sumber]

Huruf Ђ telah diciptakan pada 1818 oleh Vuk Stefanović Karadžić setelah proposal dari reformasi Djerv oleh Lukijan Mušicki dan Gligorije Geršić.[2][3][1] Kemudian huruf Ћ (juga berawal dari djerv) pertama kali digunakan oleh Dositej Obradović dalam sebuah bentuk baru dari djerv.[4][5]


Kode Komputasi[sunting | sunting sumber]

Informasi karakter
Pratayang
Nama Unicode CYRILLIC CAPITAL LETTER DJERV CYRILLIC SMALL LETTER DJERV
Pengodean decimal hex dec hex
Unicode 42568 U+A648 42569 U+A649
UTF-8 234 153 136 EA 99 88 234 153 137 EA 99 89
Referensi karakter numerik Ꙉ Ꙉ ꙉ ꙉ

Referensi[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b c Maretić, Tomislav. Gramatika i stilistika hrvatskoga ili srpskoga književnog jezika, p. 14-15. 1899.
  2. ^ Lalević, Miodrag S. (1953). Potsetnik iz srpskohrvatskog jezika i pravopisa: s pravopisnim i jezičkim savetnikom. Rad. hlm. 75. Облик му јe у Вуковој aзбуци даo пeсник Лукијан Мушицки 
  3. ^ Петар Ђорђић. Историја српске ћирилице. Београд, 1971.
  4. ^ Maretić, Tomislav. Gramatika i stilistika hrvatskoga ili srpskoga književnog jezika. 1899.
  5. ^ George L Campbell and Christopher Moseley, The Routledge Handbook of Scripts and Alphabets, 2nd ed., Routledge, 2013, ISBN 1135222967, p. 85.